Gevoelens zijn nooit hypocriet

Schaatsen

2010-11-28T22:08:00.004+01:00

Ik dacht, ik doe weer eens een blog. Juist als mensen dat niet verwachten en al een paar keer geroepen hebben 'dat je er toch niks meer op gaat zetten'. Dus. Dat gebeurt nu ineens zomaar wel. Terwijl ik eigenlijk moet pianooefenenwasopvouwenopruimenstofzuigenbovensinterklaasknutselen. Gelukkig hoef ik geen So You Think You Can Dance te kijken vanavond, maar wel zometeen ER :-)
Maar, vandaag gingen we dus schaatsen. Christie, Ditte Kramer en ik. Of Ditte Zandstra, dat ben ik even vergeten. Ze was ook zo snel! Het duurde even voor we er waren, maar dat was omdat Ditte Ritsma haar krachten wilde sparen, denk ik. Hoe dan ook: op een gegeven moment waren we er en toen konden we fijn schaatsen. Een beetje rondjes klooien en af en toe even zwaaien naar Ditte Wüst, of een stukje opschaatsen met Ditte Uytdehaage (ik kom er net pas voor het eerst achter dat je dat met een D schrijft), als we haar konden bijhouden.
En toen wilden we na anderhalf uur ploeteren een broodje Unox -vooral Ditte Angenent had die wel verdiend!- en toen waren dus de broodjes op. Grrrr! Dan maar warme chocomel: ook op! Dan maar een Snickers & een Balisto & een appel.
(even de Unox-strategie overleggen)

Daarna weer naar huis kleumen, onderweg ineens 10 oliebollen rijker zijn, bijna onderkoeld raken en thuis in de kachel kruipen. Gelukkig hadden we heel veel boerenkool en aardappels en worst, zodat we nog wel fijn konden eten, ter compensatie.

Ditte, ik zal je nu niet meer pesten... kom ter compensatie maar een glaasje chocomel halen... mét pepernoten!

Laatste restje Phnom Penh en Kuala Lumpur

2010-08-12T16:00:00.009+02:00

Terwijl ik dit schrijf zit ik in een bewolkt gebied met veel bergen. Bergen wasgoed. Ik ben inderdaad weer thuis in Utrecht... Na een zeer relaxte vliucht vanuit Kuala Lumpur (best lang geslapen, CSI en Baantje gekeken en lekker gegeten) stond ik vanmorgen klokslag 6 uur weer op Schiphol. Dat was de vakantie... Hoewel het lekker was om eens echt goed te douchen, schone kleren aan te hebben (en al m'n vieze in de was te gooien), mis ik Azië en Australië wel! En mijn gezellige reisgezelschap natuurlijk!

Nadat Sara en Sterre dinsdagochtend naar Viëtnam waren vertrokken, heb ik me nog een dagje vermaakt in Pnomh Penh: internetten en eten, toch belangrijke levensbehoeften. Toen heb ik mij naar het vliegveld laten tukken.
Direct nadat Sara en Sterre weg waren werd ik natuurlijk besprongen 'ladyyyyy, tuk-tuk? to airport?' Ik had meteen een tukker geregeld die mij om 2 uur weg zou brengen. Om kwart voor 2 stond ik keurig voor het hotel. Bleek dat mijn tukker helemaal geen tuk-tuk had... Gelukkig was daar onze vaste tukker met rode klep en die heeft mij keurig weggebracht!

In het vliegtuig zat ik naast een geweldig mannetje uit Kuala Lumpur, die daar Toyota-verkoper was. Hij zag er een beetje uit als een dikke Boeddha! Ik mocht al z'n vakantiefoto's zien, hij dacht dat Nederland en Amsterdam hetzelfde waren, maar Nederland kon goed voetballen, vond 'ie. En ik kreeg z'n visitekaartje, mocht ik 'm bellen als ik problemen had in Kuala Lumpur. Toch aardig.
In Kuala Lumpur had ik nog 1 dagje, voor ik terug zou vliegen naar Amsterdam. En wat doe je dan? Juist, dan neem je de snelste trein naar het centrum, daar de metro en je stapt naast de Petrona's weer uit. Gaaaaaf!

Dit krijg je als je een Indiër vraagt een foto te maken: het topje er niet op...
Ik vond het al zo raar dat hij vroeg of mijn camera ook een zoom-functie had... Ach ja, dat heb je soms :-)

Toen een wandeling (warm!) over een 'bamboo-trail', waar ook apen schenen te zitten, maar die heb ik niet zo gezien. Ik denk dat ze het ook warm hadden!
En toen stond ik ineens hiernaast... op naar de top!

Kuala Lumpur van boven was misschien wel nog gaver:

En toen terug naar het vliegveld, alle laatste dingen in mijn tas proppen (het is gelukt!) en terug naar Nederland. Op het vliegveld belandde ik in de grootste Iftar-picknick ever. De Ramadan was die dag begonnen, en alle moslims mochten weer eten. En als je dan moet vliegen, dan moet dat op het vliegveld, toch? Het zag er in ieder geval erg gezellig uit, alle kleedjes waar ik met mijn tassenkarretje doorheen moest slalommen! Nog even snel naar de wc voor ik weg ging...

Aziaten zijn gek!

Bye, bye Cambodja!

2010-08-10T04:45:00.002+02:00

En dan ineens is je vakantie bijna weer voorbij... net de laatste blogs over Phnom Penh geschreven, Sara en Sterre uitgezwaaid. Alleen nog even mijn tas inpakken, douchen, mijn laatste allerlekkerste ravioli eten (je ziet, ik ben een echte fan van de Cambodjaanse keuken, haha!) en mezelf dan naar het vliegveld laten tukken...

Morgen een dagje Kuala Lumpur en dan vlieg ik morgenavond om 23.15 naar Amsterdam, waar ik om 6 uur 's ochtends (grom) aankom. Eénieder die het leuk vindt om mij dan te komen opzwaaien: je bent van harte welkom, ik trakteer je op een kopje koffie! Wat een aanbod hè? Ik verwacht nu natuurlijk dat het zwart ziet van de bekenden donderdagochtend...

Tot gauw allemaal!

Toul Sleng en Coeung Ek

2010-08-10T04:17:00.004+02:00

Zo'n 30 jaar geleden kwam in Cambodja de Khmer Rouge (onder leiding van Pol Pot) aan de macht. Deze nazi-achtige beweging heeft ongeveer een kwart (ruim 2 miljoen mensen) van de Cambodjaanse bevolking vreselijk gemarteld, gevangen genomen en uiteindelijk bruut vermoord. Het is bizar te beseffen dat dit nog maar zo kort geleden heeft plaatsgevonden. Veel mensen die nu in Cambodja levenm, hebben dit dus nog meegemaakt en elke Cambodjaan heeft wel op gruwelijke wijze afscheid moeten nemen van geliefde familieleden.

Een plaats in Phnom Penh waar ongeveer 20.000 mensen gevangen hebben gezeten en dagen of soms zelfs wekenlang zijn gemarteld is Toul Sleng (S-21). Deze voormalig middelbare school is omgebouwd tot cellencomplex/ martelcentrum. Nadat we een paar dagen in Phnom Penh waren, hebben we Toul Sleng bezocht.

Het was een bijzonder indrukwekkend en bijzonder afschuwelijk bezoek. Het is zo onwerkelijk om rond te lopen op een plek waar een generatie terug duizenden mensen zo vreseklijk zijn mishandeld. De piepkleine cellen, de stalen bedden (waaraan mensen werden vastgebonden), de martelwerktuigen en de waterbak waarin mensen bijna werden verdronken zijn stille getuigen van wat zich hier heeft afgespeeld. En dan de duizenden foto's van de mensen die er hangen: mannen, vrouwen, kinderen, niemand bleef gespaard. Duizenden blikken van mensen die je emotieloos aankijken: blikken zonder hoop, vervuld van angst, verdriet of juist van leegte. Al deze mensen zijn gedood op Coeung Ek (The Killing Fields) of zijn gestorven tijdens de martelingen in Toul Sleng. Slechts 7 van de 20.000 mensen die er ooit hebben gezeten hebben de verschrikkingen van Toul Sleng overleefd... Het bezoek maakt een diepe indruk op ons. Het is zo bizar dat Toul Sleng er nu zo lieflijk bijligt, je de drukte van de stad er hoort, je onder de bomen zit op de binneplaats, terwijl dit 30 jaar geleden de hel op aarde was (of nog erger)...

Het is moeilijk om in woorden te vangen hoe het was om daar te zijn. Om de plek waar duizenden mensen zijn gedood te bezoeken als museum. Het voelt heel raar, heel dubbel. Het is vreselijk, maar het is ook een plek om je te beseffen dat dit nooit meer mag gebeuren. Sara weet het mooi te omschrijven op haar blog: http://saratenbrinke.blogspot.com/2010/08/two-faces-of-humanity.html

De dag erna bezochten we Coeung Ek, beter bekend onder de naam 'The Killing Fields'. Hier werden de mensen uit Toul Sleng heengebracht, geblinddoekt en vastgebonden. Hier werden mensen bruut vermoord. Eerst werden ze dood geschoten, maar toen de Khmer Rouge langer aan de macht was, werden mensen doodgeslagen, om kogels te sparen. Baby's en kinderen werden aan hun benen vastgehouden en doodgeslagen tegen een boom. Ik krijfg nog steeds een knoop in m'n maag als ik er aan denk. Een groot deel van de massagraven is inmiddels geruimd: de botten en kleren van al deze mensen liggen nu in een herdenkingsmonument. Een deel van de graven is nog intact, maar door hevige regenval zag je op sommige plekken de botten uit de grond omhoog komen.

Net als Toul Sleng was ook Coeung Ek een bizarre plek: nu zo rustig en haast vredig, vroeger een vreselijke plek, waar mensen op een vreselijke manier aan hun eind kwamen...

Zoals ik al schreef: de Khmer Rouge heeft zijn sporen duidelijk achtergelaten in het hedendaagse Cambodja. Het is bijzonder te merken hoe de Cambodjanen hun leven van nu weer hebben opgepakt en Phnom Penh zijn levendigheid geven!

Phnom Penh

2010-08-10T03:46:00.005+02:00

Na bijna een week in Phnom Penh, is het wel weer eens tijd voor een blog! Ik heb net Sara en Sterre uitgezwaaid, die zich de komende 7 uur in een bus met Cambodjaanse karaoke-tv bevinden. En ik zit de komende uren dus alleen in Phnom Penh! Stoer wel :-)

Phnom Penh is een bijzondere, grote stad, waarin het altijd druk en levendig is, maar waar de sporen van het vreselijke Pol Pot-regime (30 jaar geleden) nog heel zichtbaar zijn. Een stad van uitersten dus! Ik zal het proberen in een blog weer te geven...

Om met de stad te beginnen: drukte en levendigheid is een goede beschrijving! Zoals op Sara's blog te lezen is:er is hier de hele dag geluid. Terwijl ik dit schrijf hoor ik de mensen van het hotel kletsen in rap Cambodjaans, staan op straat de monniken monotoon zoemend te bidden, komen auto's en tuk-tuk's langs, vragen de tuk-tuk rijdens die voor de deur hangen om de zoveel minuten 'ladyyyy, tuk-tuk?' en hoor je als antwoord een haast zuchtend 'no, thank you'. De vrouw van het hotel heeft net ongeveer 30 stokjes wierook aangestoken, dus ik zit hier luchthappend achter de computer het koude kikkerland op de hoogte te houden (wat heb ik veel vooor jullie over hè?)

Het verkeer in Phnom Penh past goed bij de drukte in de stad. Of zoals de Rough Guide zegt 'voetgangers hebben in Cambodja nooit voorrang en in Phnom Penh al helemaal niet'. Dat betekent dus: ogen dicht en rennen. Ter vergelijking: het verkeer in Rome lijkt hierbij lief dorpsverkeer. Gek genoeg gaat het altijd wel goed: het verkeer rekent op voetgangers, en wijkt al ver van te voren uit. Het gaat pas mis als je halverwege de straat gaat twijfelen :-)

In Phnom Penh zijn een hoop markten: de vreemdste zit om de hoek van het hotel. Ze verkopen er alle soorten verse groenten en fruit, maar ook stukken halfdode vis, en lappen rauw vlees, die lekker ongekoeld de hele dag in de zon liggen. Af en toe komt er even een hond aan likken, of wandelen er wat vliegen overheen. Cambodjanen moeten echt een ijzersterke maag hebben! Nadat ik de markt had gezien, besloot ik tijdens mijn verblijf in deze stad voornamelijk vegetarisch te eten... dat leek me wel zo veilig!

De eerste dagen in de stad hebben we vooral gevuld met rondlopen, het nationaal museum en het koninklijk paleis. Prachtige gebouwen, die de stad een mooi gezicht geven.

Ook hebben we markten bezocht, waar we nog meer geld uitgaven (ik hoop echt dat m'n tas nog dichtkan straks) en zijn we bij een hele gave moderne Apsara-dans-voorstelling geweest! Apsara dans is de traditionele Cambodjaanse dans en dit was daar een moderne variant op, vermengd met circus, toneel, schaduwpoppenspel en muziek, heel erg gaaf!

Natuurlijk heeft Cambodja en vooral Phnom Penh ook een andere kant. De Khmer Rouge, die hier zo'n 30 jaar geleden aan de macht was, heeft diepe, diepe littekens achtergelaten. Ook dat hebben we gezien. Daarover zal ik schrijven in een volgend blog...

De tempels van Angkor

2010-08-04T10:05:00.008+02:00

Hier een bericht vanuit Phnom Penh! Na een kleine week in Siem Reap vonden we het tijd om te verkassen. In Siem Reap hebben we natuurlijk vooral de tempels van Angkor bekeken, daar kwamen we voor :-) We hadden een drie dagen pas voor Angkor, geen overbodige luxe, want het tempelcomplex is enorm groot (we hebben nog niet alle tempels gezien). De mooisten natuurlijk wel :-)

Van de eerste tempel-dag staan wat foto's bij de vorige blog. We hebben veel tempels gezien, maar hebben dé tempel (Angkor Wat) nog even bewaard voor dag twee. We zijn op dag één vooral bij tempels in en om Angkor Thom geweest, een ommuurde stad in het Angkor-gebied. Was een volle dag, veel gezien! Totdat we er letterlijk heel hard uitregenden, toen zijn we weer terug getuk-tukt naar de stad.

Op dag twee stonden we al om 5 uur 's ochtends bij Angkor Wat, we wilden graag de zon daar zien opkomen. En we bleken niet de enigen... Maar mooi was het wel, ondanks de bewolking.

's Middags naar het drijvende dorp: een dorpje dat zich helemaal op het water bevindt. Afhankelijk van de tijd van het jaar (regentijd of niet) liggen de boten in het Tonle Spa meer, of op weg er naar toe. Elke paar maanden vindt er een complete verhuizing van het hele dorp plaats... Als je je buren dus niet leuk vindt: na een paar maanden ben je er weer vanaf!

's Avonds weer terug naar de tempels, om met heel veel toeristen de zonsondergang te kijken vanaf een heuvel. Ook al zo mooi!

Dag drie bracht ons wat verder buiten de stad, zo'n kilometer of 50. Met de tuk-tuk! Heerlijk, lekker de wind door je haren en onderweg is er van alles te zien! Het leukst was eigenlijk toen de tuk-tuk een lekke band kreeg: we moesten even gaan lopen terwijl onze tukker de band ging vervangen. Toen zagen we het echte Cambodja, heel bijzonder. Alle Cambodjanen vonden ons ook wel een bezienswaardigheid, getuige het vele 'hello!!!' dat ons werd toegeroepen.

We gingen eerst naar een rode zandsteentempel en daarna door naar mijn persooonlijke favoriet: een waterval waarin heilige stenen lagen. In de stenen waren allerlei afbeeldingen van goden en dieren gemaakt, zodat het water heilig en zuiver zou zijn als het de tempel zou bereiken. Grappig toch? Het was een schitterende wandeling door het oerwoud, en de rivier was prachtig. Op de terugweg kwam zelfs Jane (die van Tarzan) nog langsgeslingerd...!

's Avonds nog een allerlaatste keer gedag zeggen tegen Angkor Wat, onder ons levensmotto 'ga altijd twee keer naar Angkor Wat'!

Daarna hebben we het twee dagen rustig aan gedaan in Siem Reap en hebben we gister monsterlijk veel souvenirs ingeslagen... In hoop dat m'n tas nog dicht past. Nog even een eervolle vermelding voor Sterre, die bij onze mega-souvenir-deal maar liefst 93 dollar heeft weten af te dingen, hulde!

Tot slot nog wat foto's van Angkor Wat, omdat ie zo mooi is!

En de groeten van meneer Aap!

Cambodja-update

2010-07-31T07:22:00.004+02:00

En nu met wat foto's erbij!
Ingegroeide tempel (weer eens wat anders dan een teennagel)
Boeddha in de tempel in Angkor Thom (ommuurde stad in Angkor)
Op weg naar de volgende tempel
Drie gezichten
Ilse in de tempel

Een kleine update:
- in Cambodja is het warm, ik zou 3 keer per dag douchen hier geen overbodige luxe vinden :-)
- De zonjsopgang bij Angkor Wat bekijken is heel erg mooi. Zelfs als je er om 4 uur voor uit je bed moet komen
- Om 4 uur 's nachts is het ook al warm
- Sterre heeft in 2 dagen tijd al 6 keer noodlesoep gegeten (en Ilse al even zo vaak cola gehad)
- We hebben een hele schattige privé tuk tuk chauffeur, die ons overal heen tukt
- Het wordt afgeraden Cambodjaanse 'beef salad' te bestellen, want de beef krijg je gewoon rauw. Een Cambodjaanse lekkernij, schijnt...
- Tropische regenbuitjes onderschatten na 1 dag is dom (en denken dat het door regen afkoelt ook)
- Toch is het best lekker even zeiknat te regenen, is weer eens wat anders dan zweet
- Bovendien duren de buien niet heel lang
- Ik snap nu waarom tuk tuk's zo heten, want als chauffeurs er niet in rijden, liggen ze er in te .... juist.
- Het is warm
- Sterre kan het allerbeste afdingen van ons allemaal, dus daar maken Sara en ik heel hard gebruik van.
- We hebben nog geen malaria, diarree of andere ongemakken (laat ik het even afkloppen)
- We genieten volop van Azië en Cambodja in het bijzonder!
- Ik ga nu douchen en een Snickers eten, die dingen moeten ook gebeuren.

Liefs uit Cambodja!

'You want tuk tuk? I make special price for you'

2010-07-29T12:04:00.004+02:00

Nadat we in de stromende regen wegvlogen uit Australie, zijn we nu, 2 dagen later in het loeiwarme Cambodja! Na een kort nachtje slapen in Kuala Lumpur zijn we vanochtend aangekomen in Siem Reap, vlakbij Angkor Wat.

De taxichauffeur die ons vanaf het vliegveld naar het hotel bracht, zag zijn kans schoon, en rijdt ons morgen voor 6 dollar per persoon de hele dag rond in zijn tuk tuk bij Angkor Wat 'and I bring free water for you'. Schattig mannetje :-)

Op straat in Siem Reap

Cambodja is ineens zo anders dan Australie... maar wel heel mooi, want vanwege het regenseizoen is alles lekker groen. Vanmiddag pakten de wolken samen, dus wij maakten ons al op voor een tropische stortbui, maar na een paar spatjes was het voorbij. Volgens de taxichauffeur regent het maar een half uur per dag, dus dan is die regentijd prima :-). Een beetje verkoeling in de hitte is ook wel lekker.

We zitten in een fijn hotel, met een krokodillenvijver er achter (echt!) 'because crocodiles eat people en people eat crocodiles'. Logisch toch? De typische Aziatische drukte valt me hier mee, maar je wordt wel elke seconde door een tuk tuk-rijder tegengehouden 'you girls want tuk tuk?' en mensen willen je van alles verkopen. Ook kwamen er kinderen bij ons bedelen en dat was wel even slikken. Dan voel ik me toch wel een hele rijke westerling, die zomaar van alles kan kopen... We hebben inmiddels wat kleingeld, dus we kunnen mensen af en toe wat geven. En we proberen te eten of drinken bij zaakjes die allerlei verantwoorde projecten steunen.

Krokkies
Eten met stokjes

Vandaag een beetje rondgelopen door Siem Reap, in het park gelegen, een tempel bezocht en op de markt geweest. En wat gedronken in een heel schattig cafeetje, waar je maar een haar hoefde te bewegen of er stonden al 5 obers naast ons. Aziaten zijn gek :-)

Bootje in rivier in Siem Reap

Tempel

Als het lukt op deze computer nog even wat foto's, anders moeten jullie het met je verbeelding doen :-)

Edit: het gaat niet lukken denk ik. Bovendien zitten hier muggen, dus voel ik er niet veel voor hier heel lang blootbeens te gaan zitten... Muggen in Cambodja zijn toch net wat minder leuk!

Bye bye Australia!

2010-07-26T13:11:00.004+02:00

Alweer de laatste dagen in Australie! Wat is dat snel gegaan zeg...
Vanuit Airlie Beach zijn we weer naar beneden gegaan en dat ging heel voorspoedig. Via die leuke camping in Clairview en via Noosa (en nog een beetje wildkamperen onderweg).
In Noosa wilden we nog een keer naar het Noosa Natianal Park, om koala's te zien, maar het was niet zulk mooi weer, dus dan maar naar de dierentuin. De dierentuin van de enige echte Steve Irwin.

Was leuk, veel dieren gezien, geaaid en geknuffeld!
Vanmorgen hebben we afscheid genomen van onze dierbare Wicked-van en nu zitten we nog 2 daagjes in Brisbane. Wat een gave stad is dat! Lekker eten ook overal ;-)

Morgenavond gaan we alvast naar Coolangatta, naar een hostel naast het vliegveld. Na een kort nachtje slapen vliegen we woensdag naar Kuala Lumpur en donderdagochtend naar Siem Reap in Cambodja! Ik heb er zin in, ben benieuwd naar Azie!
Het is er in ieder geval een stukje warmer :-)

Cuuuuuuuttttte zijn die beestjes hè?

Wildlife

2010-07-20T05:31:00.002+02:00

Even snel wat foto's van alle coole dieren die ik hier zie...
Goanna
Pelikanen
Skippy!
Possum
en een walvis!

Sweet home Alabama and Whitsundays

2010-07-20T05:02:00.007+02:00

Na Byron Bay, een paar keer wild kamperen op een parkeerplaats (foei) kwamen we na een lange dag rijden aan in het miniplaatsje Clairview. Langs de weg stond een caravanpark aangegeven. Prima, zolang we maar buiten konden zitten, douchen en slapen. Toen we het park opreden leek het alsof we in de jaren 70 waren aangekomen... wat was het hier cool! Bordeauxrode toiletgebouwen, paarse gordijntjes, kunstbloemen bij de wasbak en lekker vuur stoken op ons kampeerveld (slorp, marshmallows!). En... we hadden de hele avond live-entertainment van John en Sandy, wihoe!!
Pelikanen die in Noosa op de camping zaten, alweer twee dagen voor de jaren 70 camping...

Sara en ik doken nog even de zee in, waarover we de hele avond werden aangesproken door de locals... wat een rare Hollandse meisjes waren we toch, wie zwemt er nu in de zee?Rare Hollandse meisjes...

Lekker fikken dus op de camping, genieten van de entertainment en met allemaal mensen kletsen bij een groot kampvuur (en lachen om de dronken Aussies...), very nice!Onze Wicked-van!

Nu zijn we in Airlie Beach, waar het heel erg mooi en tropisch is... We hebben dezelfde Tour naar de Whitsundays gedaan als Floris en Joanne, great! Hoewel zij toch wel die hele lekkere worstjes van de Aussie BBQ hebben gemist denk ik...;-) Die waren zeer goed te eten, of zoals Sterre zegt 'weg te tetsen' (van wie zou ze dat hebben...)

Maar het was een fijn dagje: chillen op het mooiste strand van de wereld, uitkijken over een nog witter strand, onderweg dolfijnen, walvissen, goanna's en schildpadden spotten en snorkelen in het Great Barrier Reef... Ik vergeet natuurlijk heel veel te vertellen, maar alles wat ik hier elke dag zie en doe valt haast niet in een blog te vatten.... het is hier zoooooo gaaf!

We blijven nog een dag in Airlie Beach en gaan dan weer richting Brisbane. We staan hier op een fijne camping. Worden 's ochtends wakker van de papegaaien, overdag wandelt er eens een goanna langs en 's avonds zitten de possums in de bomen. Grappig dat hier zoveel andere dieren zitten, die je normaal alleen in dierentuinen ziet... Onderweg omlaag blijven we nog even in Noosa, zodat we daar koala's kunnen spotten en kunnen surfen. In Brisbane leveren we onze wicked weer in, blijven daar nog een paar dagen en vliegen dan de 28e naar Kuala Lumpur. Daar vliegen we de 29e heel vroeg naar Cambodja! Spannend en gaaf! Zin in alles wat er nog gaat komen!

Lekkere Aussie BBQ!
Whitehaven Beach
Mooi uitzicht!
Sara op de boot
Smile!

Overigens... hebben Sara en Sterre ook weer over onze trip geschreven... en kun je bij Floris zien hoe we elkaar hebben gemeet langs de snelweg, zoooo grappig!

My final decision is... maybe

2010-07-20T03:54:00.004+02:00

Deze leus staat achter op onze Wicked-van, die we al ruim een week langs de east-coast van Australie rijden! En wat hebben we veel gezien en gedaan, wow! Ik heb voor het eerst in mijn leven links gereden en dat was nogal een ervaring, zeg maar... Maar erg vet! Inmiddels gaat het gelukkig ook wat soepeler dan dat eerste ritje met al die monsterlijke rotondes...

In de eerste campervan dagen heb ik ook mijn eerste echte Skippy ontmoet! Ik had al heel vaak naast de weg bordjes zien staan die waarschuwden voor kangoeroe's en koala's, maar nooit zag ik wat... Ik geloofde er niet meer zo in. Totdat ineens: heel veel skippy's aan de kant van de weg! jeej! En ze waren heel lief, want we mochten zomaar dichtbij komen. Cuuuuuttte waren ze!

De eerste dagen omhoog waren nog erg koud, vooral 's nachts. Gelukkig werd dat snel beter. er kwam nog een soort probleempje met voetbal kijken, wat niet mocht op de camping en ook niet ergens anders in Coffs Harbour... Grappig toch, hoe ik ineens zo snel een WK-fan wordt, aan de andere kant van de wereld. Gelukkig was daar Renske, die ons de tussenstand wilde door-smsen. We werden elke keer wakker van mijn telefoon, tot uiteindelijk Spanje dus gewonnen had...

Ach ja, hier is het mooi en fijn en daar gaat het om :-)!

Een zeer mooie plaats onderweg was Byron Bay, the number 1 love and peace hotspot! Het was er erg zonnig en warm, waar we achteraf erg veel geluk mee bleken te hebben, want de dagen ervoor en erna scheen het daar erg bewolkt te zijn geweest... We zijn er 2 dagen geweest: genieten van het strand, de zon, de zee, zwemmende dolfijnen, walvissen, die mooie wittte vuurtoren en het fijne zomervakantie gevoel, jeej!

Ik zal nog maar even wat foto's hieronder plempen, want die zeggen toch meer dan heel veel woorden...
Dolfijnen!
Mooi strandje in Byron Bay
Op het strand in Byron Bay
DE vuurtoren van Byron Bay
Byron Bay bij avond...

I'm back!

2010-07-17T05:30:00.002+02:00

Mijn blog was ineens weg -schijnt- en mijn gmail was aan het spammen... met excuses! Ik ben weer helemaal online! Heb de winter van Melbourne en de herfst van Sydney achter me gelaten en zit nu in de zomer van de East Coast! Erg mooi en fijn en zonnig!

Langere verhalen volgen als ik ergens relaxter kan internetten... ik zit nu in een gillend winkelcentrum in Rockhampton, om m'n blog even te reanimeren. En dat is gelukt!!

Nou vooruit...

2010-07-09T13:41:00.003+02:00

Nog een paar foto's met onszelf er op!

Nog in Melbourne

Sterre d'r wuppie project...
Sara en Sterre op de trap bij het Opera House

Sara in de Botanische tuinen

Ik kom erachter dat ik zelf niet zo op m'n eigen foto's sta... Misschien zijn die wel bij Sara of Sterre te vinden!

Pieuw!

2010-07-09T13:12:00.003+02:00

Na een paar dagen in koud Melbourne (iets met wind uit Antartica, heb ik mij laten vertellen), zitten we nu alweer 2 dagen in Sydney, waar het een stuk minder koud is! We hoeven niet meer met 3 truien aan naar buiten, maar kunnen weer normaal gekleed gaan! Het is jammer dat het de afgelopen twee dagen veel heeft geregend, maar zelfs al dat water kan de schoonheid van Sydney niet wegspoelen... :-) Wooooow, wat een mooie stad zeg!

We vlogen woensdag heel vroeg vanaf Melbourne. We hebben via een krakerige Spaanse radiozender in de taxi een stuk van het voetbal gehoord, en we maakten er uit op dat 'we' voorstonden... Later bleek dus dat 'we' gewonnen hadden. De eerste middag in Sydney moesten we natuurlijk gelijk naar het Opera House! Als je uit de trein stapt, kun je alleen maar met open mond voor je uitstaren, wat een haven, wat een brug, wat een stad, wat mooi! En na twee dagen is het nog steeds zo gaaf om tussen al die ontzettend hoge gebouwen door te lopen, langs dat geweldige Opera House te komen en 's avonds te genieten van alle lichtjes... heel erg mooi!

Tussen de regen door hebben we veel van de stad gezien, zijn we naar Cockatoo Island gevaren (Biennale kijken) en zijn we gisteravond naar een voorstelling geweest IN het Royal Opera House! A Little Night Music (wat overigens niks met Mozart te maken had, bleek later), maar wel heel gaaf! Ik mocht -na even met mijn CJP te hebben gewapperd- op een studentenkaartje naar binnen, voor 'slechts' 50 dollar. Tja... alles heeft zo z'n prijs. Maar gaaf was het zeker!

Morgen halen we onze Wicked-camper op en gaan we touren langs de East Coast. Het plan is om in 2 dagen naar Brisbane te crossen (met een stop in Byron Bay), zodat we een beetje redelijk weer hebben. We hebben net al een tweedehands gitaar gescoord, dus volgens mij komt het helemaal goed! Nu dus nog even contact met de bewoonde wereld (haha) in een heel vaag Chinees internethok. Het zal mij niks verbazen als ik morgen ineens heel veel Chinese spam in m'n mail heb... Maar, goedkoop zijn ze wel, want voor 2 dollar mochten we 2 uur internetten!

Ik zal nog even wat foto's van m'n camera rammelen, zodat iedereen kan zien hoe mooi Sydney is :-)!
Harbour Bridge

Central Business District van Sydney

Jawel, daar istie: het Royal Opera House!

Zelfs de toiletten in het Opera House zijn sjiek :-)

Royal Opera House vanaf het water

Volgende keer zal ik ook onszelf weer eens op de foto laten zien... dan lijkt het net alsof ik er zelf ook bij ben geweest!

Melbourne: more pictures

2010-07-09T12:38:00.003+02:00

De dagen nadat ik aangekomen was, heb ik gelukkig ook van Melbourne mogen genieten zonder jetleg! Wat een gave stad is dat zeg! Jammer dat het er zo koud was, ik had wel gerekend op winter, maar zo koud had ik niet bedacht. Gelukkig sliep ik in een huis met veel extra dekens, was er een kacheltje en kon ik Sara's warme trui aan. Ik heb in 2 dagen veel van Melbourne gezien en ook nog een wat vrienden van Sara en Sterre ontmoet; een druk programma dus!

Brighton Beach
Melbourne vanaf St. Kilda Beach
Melbourne
En hier gaan we op!
Melbourne van boven, gezien vanaf Eureka Tower

First day in Melbourne

2010-07-05T02:27:00.005+02:00

Hallo stille meelezers (want ik zie jullie heus wel in mijn statcounter hoor),

Alweer een nieuwe dag in Melbourne! Ik zit nu in de Library van de Monash University op Sara d'r account. Sara en Sterre moesten allemaal papers ophalen en Sara moest nog even ingeent worden voor onze Cambodja-trip.

Nu ik hier nog iedere dag kan internetten, kan ik fijn mijn blog een beetje updaten. Doe ik niet elke dag hoor... ik blijf niet bezig natuurlijk. Gister hebben Sara en Sterre het 'sleep-Ilse-door-haar-jetleg-programma' afgedraaid. We hebben de halve stad door gelopen om maar bezig te blijven. Gelukkig was het lekker koud, kakte ik niet in. Behalve als we gingen zitten... Ik had een shirt, blouse, trui, jas en sjaal aan en nog was het koud, brrrrr....! Al best wat van Melbourne gezien, leuke stad! Ik vond het wel een beetje op Londen lijken, qua sfeer. Op een gegeven moment had ik zin in soep (lekker warm) en toen had ik een soort Borough-market (Londen) soep-stalletje in m'n hoofd. En waar bracht Sara me toen heen: precies zo iets! Fijn decadent he, dat ik al die wereldsteden met elkaar vergelijk :-)

Daarna heel veel cola en typisch Australische chocoladekoekjes gegeten en naar de Shrine of Remembrance en Queen Victoria Market geweest. 's Avonds met vrienden van Sara en Sterre gegeten bij Lentil as Anything. Heel leuk en erg lekker, maar ik viel bijna in slaap op m'n bord. Jammer, want ik had graag wat meer willen kletsen met iedereen. Daarna weer naar huis waar ik ein-de-lijk mocht slapen. Om 9 uur naar bed... ik kan me niet herinneren wanneer ik dat voor het laatst gedaan heb. Ik denk toen ik 10 was ofzo. Lekker in een bed, onder twee extra dekens. Wat was dat fijn!

Maar, mijn aanpak heeft z'n vruchten afgeworpen: vanmorgen zat ik om half 9 fris en fruitig in de bus en trein op weg naar Monash en nu voel ik me amper nog moe. Mijn ergste jetleg lijkt over, gelukkig.

Vandaag gaan we na ons rondje Monash weer Melbourne in. Misschien meeten we Joanne en Floris zo in Melbourne. En als de zon blijft schijnen brengen we even een bezoekje aan Brighton Beach.

Woensdagochtend vliegen we naar Sydney, waar we vanaf zaterdag met onze roadtrip beginnen. De plannen van het huren van een auto zijn inmiddels gewijzigd in het huren van een camper, leuk! Het idee nu is om redelijk snel omhoog te crossen, zodat we snel weer een beetje acceptabel weer hebben. En verder zien we wel! Ik heb er zin in!

Sterre is nu ook een blog aan het typen en Sara gaat dat zo ook doen geloof ik. Neem dus vooral ook daar een kijkje :-)

Owja, ik heb ook een Australisch telefoonnummer. Mocht je me daar op willen bellen of smsen: +61468659762. Mijn Nederlandse nummer heb ik ook gewoon aan, dus ik ben heeeeeel erg bereikbaar!

Eten in Singapore

Sara en slaperige Ilse in Melbourne

Skyline van Melbourne

Nog meer Melbourne

Eten bij Lentil

Melbourne!

2010-07-04T03:10:00.003+02:00

Na 3 vluchten, waarvan 1 monsterlijk lange (Londen-Singapore) ben ik eindelijk in Melbourne!! Ik kan het zelf nog niet helemaal geloven. Vanmorgen was het hier maar 4 graden, dus dat was even wennen. Nu wel wat beter, maar ik wil gauw omhoog, naar de zon!

Maar, wow, Australie! (de puntjes lukken even niet) Joanne heeft er tijdens het vliegen trouwens een sport van gemaakt zichzelf te laten omroepen in vliegtuigen of over het hele vliegveld in Singapore. Iets met paspoorten in de WC laten liggen. Gelukkig waren alle mensen heel lief en behulpzaam en was het heel snel weer opgelost.

Overigens: Qantas is met stip op 1 binnengekomen in mijn top zoveel van beste vliegtuigmaatschappijen: lekker eten, lekker drinken, fijne stoelen, heel veel films, spelletjes, muziek, games, een skycam (zodat je mee kan kijken met de piloot)... briljant :-) Ik heb maar een uur geslapen, want ik was veel te druk met films kijken en Millipide (echt waar) spelen. En Yvon, er was zelfs CSI! Dat voel ik nu best wel...

Maar nu weer gauw Melbourne bekijken en KOFFIE scoren ergens!

Liefs van de andere kant van de wereld!

Thank God it's friday

2010-04-02T21:23:00.002+02:00

Soms ga ik ineens weer bloggen, uit het niets. Bijvoorbeeld vandaag.

Vandaag is het vrijdag-uitslaap-regel-dingen-doe-dag. Want op vrijdag ben ik, zoals de naam al zegt, altijd vrij. Allereerst ging ik tot elf uur uitslapen. En elke week ben ik opnieuw verbaasd, als ik dan om 1 uur schoongewassen en met een ontbijt achter de huig achter de computer zit, dat de wereld al een halve dag begonnen is zonder mij. Frapant. Elke week weer.

Mijn echte dag begon met het grote GLH-huisconcert voor Sara. Het kostte even wat overredingskracht om ook Stef achter de piano te krijgen, maar onze alternatieve Matthäus passion was werkelijk meesterlijk. Daarna ging ik mijn geupdate paspoort ophalen. Het was goed dat ze mijn naam er ook op hadden gezet, want ik begon me al af te vragen wie die booskijkende mevrouw op de foto was. Nou ja, zolang je er maar vliegtickets mee kan boeken, toch?

Toen deed ik nog even een rondje binnenstad, kocht per ongeluk dezelfde jas als Joanne, gaf nog meer geld uit aan andere nuttige dingen en reed toen via de apotheek naar huis. Daar deed ik geheel volgens mijn timemanagement een rondje 'ouders bellen voor werkdoeleinden' en die waren zowaar allemaal thuis. Hulde aan goede vrijdag!

En... daar was het hoogtepunt van deze dag. Het ticket boeken van Brisbane naar Kuala Lumpur. Het invullen van alle gegevens ging prima, maar daar volgde toch logischerwijs het puntje 'continue and pay' op. En daar werd het minder soepel. Had ik net alle creditcardnummers en alle 6 de streepjescodes van m'n paspoort overgetypt en alles bevestigd, kreeg ik een fijn tussenscherm van de die ene bank van die oranje leeuw. Of ik even wat security-codes wilde invullen. Juist. Die ik ooit 3 jaar geleden, waarschijnlijk ook op vrijdag, even snel had verzonnen. Dus... Ik gokte wat codes bij elkaar, maar de oranje bank was onverbiddelijk. Fout! De vliegtuigmaatschappij wist mij toen en passant ook nog even te melden dat 'de betreffende vlucht met de betreffende creditcard niet kon worden betaald'. Grom. Gelukkig zijn Ilses niet voor 1 gat te vangen, dus nog maar eens proberen. Alweer fout. Zelfs de geheime vraag, om mijn vergeten code te achterhalen, bleek niet goed. Met recht een geheime vraag dus. En een geheim antwoord. Na nog een poging gokte ik goed en kon ik mijn vlucht betalen.

Ik dacht nog bij de laatste poging: ik moet de goede codes even opschrijven en ergens veilig bewaren. Maar ja, ik moest natuurlijk eerst op alle nieuwerwetse sociale media rondtetteren dat ik de betreffende vlucht had geboekt. Dus die laatste stap ben ik even vergeten. De codes inmiddels ook weer, dus dat scheelt.

Zo, en nu moet ik even enorm tv kijken, daar hoef ik namelijk alleen maar de goede zender in te vullen. En mijn tv vindt altijd alles goed.

Zomerheimwee

2010-01-18T22:34:00.002+01:00

Eigenlijk had ik natuurlijk alleen tig blogs over de boeiende zaken des levens moeten publiceren, maar soms ben ik daar gewoon te lui voor. Bovendien, ik vraag me af wie hier nog leest, want volgens mijn statcounter is het hier verdacht stil.

Bovendien heb ik tegenswoordigs twitter en facebook en hyves en flickr, dus waarom zou ik wat literair hoogstaands produceren, als ik gewoon in wat korte zinnen iets op het wereldwijde web kan krijsen?

Al een tijdje had ik een zomervakantieblog in mijn hoofd, ik dacht, dat is weer eens wat anders dan geklets over sneeuw. Die nu lekker weer weg is overigens, heel fijn!

Maar, vakantiefoto's op Flickr kieperen ging natuurlijk veel sneller, dus voor mijn zomervakantiegevoel verwijs ik u toch even door...

*klik*

KEVBDD

2009-11-30T22:14:00.002+01:00

Er zat bij De wereld draait door een vrouw die zichzelf iets te serieus nam. Hoofdredacteur van de Elle. Ik houd niet van mensen die zichzelf iets te serieus nemen, maar dat even terzijde.

En zij had KEVBDD gezien. En zij vertelde op tv, dat zij dóór die film Barry Atsma nu een hele nare man vond. En daar was ze boos over.

En toen gilde ik tegen de tv -want mijn tv verstaat dat- 'en door DWDD vind ik jou nu een hele nare vrouw, met je lelijke waffel'. En helaas voor haar speelde zij geen rol.

Conversatie op de stoep

2009-09-19T19:07:00.002+02:00

Situatie: op de stoep in Lombok. Twee Marokkanen op een fiets, een andere zittend op een paal op de hoek van de straat. Zittende Marokkaan: 'Iek zeg jullie, jullie mogen niet fietsen op de stoep hè?' Fietser: 'Wij wel. Wij mogen alles. Wij zijn Marokkanen, die mogen alles. Je weet zelf.'

:-)

Novib

2009-09-09T23:06:00.006+02:00

Zit je zomaar ineens in een Novib-filmpje...! Mag ik dan ter compensatie niet meer van die zielige-kindjes-dreig-brieven-met-acceptgiro's ontvangen?

Berichtje vanuit Porto

2009-08-07T14:00:00.002+02:00

En wat doet Ilse als ze zich even een dagje alleen in Porto moet vermaken: inderdaad, ze rent direct naar een internetcafe... Zelfstandig wel he? (de streepjes moet u er even bij denken, want die kan ik niet zo goed vinden op dit toetsenbord)

Helaas kan ik geen camerakaartje inpluggen in deze pc, anders had ik alvast wat foto's van onze ruim 500 foto's het net op kunnen slingeren. Ja, dat zijn er nogal veel, wij zijn gewoon enorm fotogeniek denk ik :)

Mijn reis in Portugal tot nu toe bevalt uitermate goed, met uitzondering van het vliegtuigpersoneel op Brussel Charleroi. De meneer daar wist ons wel heel duidelijk te vertellen dat wij geen messen in onze handbagage mochten stoppen (een bot broodsmeer-mes dames en heren, geen enge slingermessen met lange scherpe stukken eraan). Dus dat was exit campingmes. Verder hebben we het zeer goed overleefd, zijn we best wel een beetje verkleurd, zijn we goed door Portugal gejakkerd en spreken we bijna vloeiend Portugees... Obregado!

Passport, please

2009-07-20T20:10:00.002+02:00

Sinds ik in twee dagen tijd welgeteld twee keer in een vliegtuig heb gezeten (een uitgebreidere uiteenzetting omtrent de bestemming vindt u hier), heb ik een vliegveldtheorie. Sowieso word ik altijd al poep-recalcitrant van vliegveldpersoneel. Een beetje de autoriteit uit lopen hangen in hun apenpakjes, lekker tassen open maken, mensen dwingen door stomme poortjes te lopen (en ze 3 keer terugsturen om de meest genante dingen te laten uitvoeren) en last but not least, vloeistoftesten doen (jawel), om te kijken of onschuldige Londen-gangers geen bommen in hun lenzenvloeistof stoppen.

Ik snap best dat zulke debiele maatregelen nodig zijn, en dingen als 'het zekere voor het onzekere' enzo... Maar ik word er vooral heel moe van.

Nou geloof ik meteen dat luchthavenpersoneel gewoon in hun opleiding leert hoe ze gestresste vakantiegangers een beetje in toom houden. Een flinke dosis botheid en een paar scheppen arrogantie doen een hoop, immers. Maar het allerdebielste viel me op bij de paspoortcontrole. Afgezien van het feit dat het personeel dan sowieso al in rare hokjes zit, zitten ze dus ook allemaal voortdurend met hun arm uitgestrekt over de balie, ook als er niemand voorstaat. Het is natuurlijk handig om die hand vast klaar te hebben liggen als je een paspoort aan moet nemen, maar ze trekken die arm vervolgens toch met paspoort en al weer naar binnen. Waarom zitten ze er in de overige tijd dan zo stom bij?

Helaas, helaas, heb ik geen foto van dit debiele tafereel, want dan had de betreffende meneer of mevrouw mij vast even stevig voor m'n kopske getetst. Met die klaargelegde arm natuurlijk.

Boodschapenlijstje

2009-07-17T09:56:00.002+02:00

Op boodschappenlijstjes is het zaak altijd met het belangrijkste te beginnen...

Bakvisfilmpje

2009-06-28T23:29:00.003+02:00

Tja, begint een beetje een gewoonte te worden hè, lange stiltes laten vallen op den web-log...

Vandaag was ik op Parkpop (of in Parkpop? ik was in het Park tenslotte..)

En daar was Shantel! Wat een gaaf optreden was dat! Het hoogtepunt van dat optreden laat zich samenvatten in onderstaand bakvissen-filmpje (niet van mijzelf overigens ik zou dat nooit doen, immers)

Tot binnenkort weer, wellicht...

Tikje nostalgie

2009-05-05T13:50:00.002+02:00

Je verveelt je en het regent buiten... dan is deze site helemaal leuk!
Een webcam is wel vereist...

Antwerpen!

2009-05-02T17:45:00.003+02:00

Het is sjuust alweer een weekse of twee gelee, maar in dat weekend waren broerlief ende moi in Antwerpen, sjuust zeer tevree :-)

Een samenvatting van dit weekend laat zich vooral verwoorden als: veel gelopen en gezien, genoten van het oude stadscentrum én de Antwerpse horeca, mmmmmm!

En natuurlijk zijn er ook foto's gemaakt! Als koning en koningin van de sluitertijd konden we het niet laten om dat óók 's avonds in het donker te doen:

Soms is het tijd voor...

2009-04-08T21:42:00.004+02:00

(blogger wil de foto niet draaien, zo ernstig is het :-))

Top 10

2009-04-01T21:48:00.003+02:00

Na geruime tijd heb ik weer eens wat toegevoegd aan mijn top 10 der dingen die niet noodzakelijker wijs bijdragen aan het verbeteren van mijn levensgeluk, te weten 'nieuwe lampjes in de keukenspotjes wringen'.

Nadat ik gister heel voortvarend met stofzuiger en vuilniszak onder mijn bed was gekropen, leek een lampje vervangen peanuts. Het lampje lag immers al een paar dagen klaar in de keuken. Dit was echter niet helemaal het geval, want het was een K-klus. Het lampje zelf ging dan nog wel (wel iets meer prutsen, want: halogeenlampje), maar bij het indraaien kwam meteen het hele spotje van het plafond afzetten. Echte Utrechtse degelijkheid, die keuken van ons.

'Ach', dacht ik toen optimistisch, 'dan draaien we die er gelijk even weer goed in'. Zo gezegd. Schroevendraaierset van di pappa erbij gepakt en ook nog in één keer de goede schroevendraaier. Omdat het eerste laagje van het plafond slechts uit een gipsplaatje bestaat, leek mij daar wel door heen te schroeven. In theorie klopt dat zeker, in de praktijk ook wel, maar niet boven je hoofd zonder licht en eigenlijk een hand te weinig. Na een kwartier grondig vloeken en zes extra gaten in het plafond besloot ik dat hangende spotjes eigenlijk ook best heel erg 2009 zijn. En een stuk beter voor mijn levensgeluk.

Mama Roux, Mest & Mist

2009-03-07T21:51:00.005+01:00

Aangezien ik had beloofd om weer eens wat beter voor mijn blog te gaan zorgen... bij deze! Te beginnen met een impressie van afgelopen gisteravond. Kort samengevat: als u zich gisteravond, 6 maart, niet in de Rabobankzaal van Orpheus te Apeldoorn bevond, dan heeft u wat gemist!

Te weten: de muziektheatervoorstelling Mest & Mist, tevens de presentatie van de gelijknamige CD van Mama Roux.

En nu kan ik mijn blog overladen met stapels superlatieven om deze voorstelling te beschrijven, maar dat is zoveel typewerk ;-). Dat betekent overigens niet dat ik het niet geweldig vond, want het was een supervoorstelling. Zang, muziek, licht, pasjes, dansjes, alles klopte tot in detail. Ook Joanne (maar op deze link hoeft u niet te klikken, niezo up-to-date meer....) en ik hebben aan deze voorstelling meegewerkt. Vooraf renden we onszelf de benen uit het lijf als garderodemeisje-in-apenpakje en daarna hielden wij ons bezig met het aan de man brengen van het nieuwste meesterwerkje van Mama Roux, niet onverdienstelijk, al zeg ik het zelf.

Foto's van 'dat-waar-het-om-ging' (de voorstelling) heb ik zelf dan weer niet gemaakt, maar die zullen vast nog wel opduiken in de media. Ik kan u wel verblijden met enkele kiekjes van achter de schermen:

Bent u door dit wervelende verhaal helemaal in de stemming gekomen en wilt u dit prettige schijfje ook in uw bezit hebben? Dat kan, bestellen kan hier. En dan... vooral even luisteren naar het tranentrekkend mooie liedje 'Alteveer', een juweeltje!

Stil in mij

2009-03-01T22:24:00.002+01:00

Stil is het hier hè? Vind ik ook :-)

Af en toe bedenk ik wel leuke bloggenswaardige stukjes hoor, maar dan bij voorkeur onder de douche, op de wc op m'n werk (je moet wat), in de rij bij de Tu.. groenteman of op de fiets naar Leidsche Rijn, om maar iets willekeurigs te noemen.

En dat zijn meestal niet de geschikte momenten om deze verhalen direct daarna op mijn blog te laten verschijnen... Dus tja, dan komt de klad er een bietjen in hè?

Maar ik beloof u, trouwe lezer (wie eigenlijk nog?), ik zal binnenkort weer eens serieus gaan epistelen en wat koddigs publiceren. En... dan gaat het voor de afwisseling eens niet over het circus!

Joris oefent ook mee

2009-01-30T13:32:00.003+01:00

U heeft het goed gezien: na een hoop circusgereutel is er weer een behoorlijke stilte gevallen op mijn blog. Tja, na zo'n circus was mijn leven misschien even wat minder bloggenswaardig. Het dansensemble handstandt gewoon door, waarvan ik u graag het tussenresultaat toon: Joris Stykan!

Andreeeeeeee Stykan, 12 jaar oud!

2009-01-09T15:28:00.003+01:00

Zie hier het enigszings over het paard gehandstandte jongetje dat de Juresta-bokaal won. Vanaf heden is Dansensemble Phoenix in training om hem te evenaren... Ons levert het alleen nog maar spierpijn op :-)

Het oor wil ook wat

2009-01-07T19:28:00.003+01:00

Hier moet je bij geweest zijn, maar daardoor niet minder fijn:

*Duo Stykan*

*Na 1 minuut nog een keer Duo Stykan*

*Familie Taschkenbaev*

Jaaaaaaaa.... met dank aan Joanne natuurlijk!

En... nog een keertje!

2009-01-05T21:37:00.008+01:00

Ziehier een uitgebreide circusreportage an TV Apeldoorn... het begint meteen na de burgemeester. In het begin zit wat inleidend geleuter (maar ook daar kom ik langs!), maar daarna... komt het hele circus voorbij!

*klik*

Edit: om het een beetje overzichtelijk te houden... RTL Boulevard:

*klik* (klikken op: 'Wim Zomer krijgt Lintje', 5-1-2009)

Edit 2: en voor de hyvers onder ons:

*klik*

Lintje

2009-01-04T23:50:00.003+01:00

Voor degenen die denken dat nu het wintercircus zelf gestopt is (snik...!), het wintercircus op mijn blog ook stopt: ik kan u teleurstellen, dat gaat nog even door!

Te beginnen met dit:

*klik*

(daar was ik dus live bij!)

Nog ééntje dan...

2008-12-29T23:58:00.001+01:00

De groeten uit het circus!

2008-12-29T20:36:00.002+01:00

Als je me deze vakantie zoekt...

2008-12-28T10:07:00.001+01:00

Zit ik in het circus, samen met deze mensen!

Indiaan

2008-12-15T22:51:00.005+01:00

Al een week of 9 geef ik elke week een training sociale vaardigheden aan een vijftal kinderen uit groep 6 van een basisschool. Tijdens de training oefenen we dingen als 'hoe maak je een praatje, hoe vraag je of je mee mag spelen, hoe reageer je als ze je pesten, hoe laat je op een handige manier merken dat je iets niet leuk vindt?' De kinderen krijgen na de training een 'thuisklusje' mee, waarin ook zo'n soort oefening zit. Alleen dan voor thuis. Of in de buurt. Of het schoolplein.

We waren bezig met het bespreken van de thuisklus, die deze keer ging over 'vragen of je mee mag doen'. De kinderen vonden dit eigenlijk best lastig, al lieten ze dat niet al te hard merken. Toen ik een aantal voorbeeldsituaties met ze ging bespreken 'en wat als... wat doe je dan?' reageerden ze niet al te enthousiast. Uiteindelijk ging ik maar beurten geven en stelde ze één voor één een korte vraag. Nadat ik het meisje naast mij een een vraag had gesteld en afwachtend aankeek, trok zij als antwoord een fronsend gezicht: 'ja, en je mascara zit ook scheef!'

Beroemd!

2008-12-12T14:27:00.002+01:00

Naast dansen in het circus heb ik ook nog andere talenten... zo word ik nóg een beetje beroemder:

http://kids.balansdigitaal.nl/sitemanager.asp?pid=1886

:-)

Wintercircus!

2008-12-08T23:17:00.003+01:00

Voor wie zich verveelt in de kerstvakantie...

Info & kaarten: hier!

Wintertijd, regeltijd

2008-11-18T22:42:00.003+01:00

Zo tegen het einde van het jaar, loopt er altijd meer af dan alleen het jaar zelf. Nét als je goed in je winterdepressie begint te raken, moet je ineens een hele hoop regelen. Slechte timing. Daarom zoek ik per direct vrijwilligers voor het volgende:

- het vergelijken van zorgverzekeraars qua premie en wat ze dan dekken;
- het daaraangerelateerde opzeg-, opbel-, brievenschrijf- en regelwerk uitvoeren;
- het opzeggen van mijn mobiele telefoonabonnement en het zoeken van een goedkoop nieuw SIM-only abonnement;
- het opvouwen van mijn was, zodat ik weer op mijn bank kan zitten, of in horizontale stand voor de tv kan hangen;
- het boeken en betalen van een vakantie, zodat ik vanaf 5 januari even 3 maanden in een zonnig tropisch oord kan vertoeven, tot het in Nederland weer aangenaam verblijven is (hoewel, maak er voor de veiligheid maar 5 van).

Iemand?

Je hebt kabels... en... kabels

2008-11-17T21:39:00.002+01:00

Al tijden wil ik een kabeltje om mijn iPod aan mijn stereo-boxen te koppelen. Ik ben namelijk lui en een CD uit een doosje halen is erg veel gevraagd, moet u weten. Broerlief zou wel 'even' zo'n kabeltje voor mij regelen, dat was 'absoluut geen moeite'. Neeeee, we hoefden echt niet om te lopen via de Mediamarkt, ook niet wanneer we toch al in de stad waren.

Inmiddels is het een paar weken later, maar dat kabeltje was er 'even bij in geschoten'. Kan gebeuren, dat heet je immers Bart voor (moehahaha!). Dan bestellen we het zelf wel even. Vergelijkend warenonderzoek op internet levert interessante inzichten op. Kijkt u even mee?

Ziehier het benodigde kabeltje van Apple. Mmmm, beetje aan de prijzige kant voor een kabeltje. Hetzelfde kabeltje (ok, zonder Apple vormgeving) kost bij bol.com nét iets minder. Nu weet ik het zeker: Apple is een leuke oplichter. Met dank aan het noeste uitzoekwerk van broeders... dat kan 'ie dan weer wel.

Graag Gedaan

2008-11-03T19:20:00.002+01:00

In het kader van een supergrote 'Graag Gedaan' actie: ik kwam er gisteravond al achter dat er postzegels moeten op declaraties die ik naar de Agis stuur :-). Voor de zuinigaards onder ons: ik heb dat dus tot op heden nooit gedaan en al mijn declaraties zijn altijd aangekomen en keurig uitbetaald. Jammer alleen dat ik het nu weet en toch nét met een minder prettig gevoel een postzegelloze brief de bus in mik...

Didgeridoo

2008-10-26T13:48:00.003+01:00

Mocht je vandaag overwegen om, in het kader van het Museumweekend in Utrecht, naar het Aboriginal Art Museum te gaan... kun je ook niet doen. Scheelt een hoop tijd, waarin je ook leuke dingen kunt doen.

Vrouwenkronkels

2008-10-26T00:03:00.003+02:00

Die schoenen dus... daar zou ik op terugkomen... Is inmiddels al weer even geleden. Ik kan u melden, lieve lezer, die schoenen zijn er zeker gekomen! Ik wilde hier een leuk verhaal over schrijven, over hoe efficiënt ik kan werken, als het mij uitkomt. Na zo'n werkdag van druk-druk-druk en allemaal dingen regelen waar nog op teruggekomen moet worden, kon ik wel binnen 15 minuten mijn gehele kledingkast -en daarbij horende schoenen- analyseren tot een sluitend geheel, waar niet op teruggekomen diende te worden. En dat terwijl ik door het Utrechtse spitsverkeer fietste, met mijn iPod op. Ik was er zo uit, zwarte hoge Timberlands moesten het worden, want dat pastte helemaal in mijn huidige collectie. In 10 minuten ingeslagen, en ach, als we toch bezig zijn, kan er ook nog wel een winterjas bij. Ook in één keer geslaagd (wat een stom woord hè?), lekker snel.

Maar dat is inmiddels al weer even geleden, dus vandaag en gister moest er toch nog even stevig geshopt worden. Met respectievelijk broer- en moederlief. Ik zag wel weer erg veel mooie laarzen voorbij komen. En tja, mijn bruine laarzen zijn geplaagd door slijtage, dus niet meer zo waterdicht, het was mooi weer, mijn salaris was gestort, de schoenen in de stad waren afgesprijst, alléén vandaag ging er nog een hoop korting af... dan kun je ze niet laten staan toch?

Uitgebreide argumentatie... om goed te praten dat ik alwéér een paar laarzen heb gescoord...

Gezocht:

2008-10-14T19:56:00.002+02:00

conservatoriumstudent, of iemand anders met verstand van muziek en muziek maken die mij een nader te bepalen instrument wil leren bespelen. Ik twijfel tussen klarinet, want dat klinkt zo gezellig in leuke liedjes, of viool want dan kun je leuke Hongaarse zoenkmuziek spelen -daar hoef je gelukkig niet lang voor te studeren- of piano want dat bergt zo lekker op in mijn kamer. En het zou fijn zijn als de gezochte persoon mij in deze keuze helder en doortastend kan adviseren.

Detail is dat ik geen muziekervaring heb, geen noten kan lezen nog nooit een instrument fatsoenlijk in m'n handen heb gehad, althans niet in de zin dat ik er een zinnige noot uitkreeg. Iets met een kleine Ilse die nooit door haar ouders is gedwongen naar AMV te gaan. En ik heb ook geen instrument en heb ook niet speciaal in de planning er één te kopen.

Maar het lijkt me leuk een gezellig riedeltje ergens op te kunnen spelen.

Lijkt me een hele duidelijke advertentie. Printen en ophangen in heel Utrecht, ben benieuwd wat er op af komt.

... aan de overkant

2008-09-13T23:34:00.002+02:00

De oplettende lezer had al geconstateerd dat het hier stil is. Of nou ja, dat kan een blind paard zonder computer ook wel constateren eigenlijk. Ik doe genoeg leuke dingen hoor, maar ik heb niet zo'n zin om van deze digitale stek een veredelde plaatjes-kijk-site te maken. Het moet natuurlijk wel een beetje inhoud hebben.
Om die inhoud te creëren heb ik zelfs enkele stappen gezet op weg naar professionele schrijfondersteuning, maar het mocht niet baten. De betreffende cursus (ja, cursus!) zat vol (want: gratis), dus dan heeft God het blijkbaar zo gewild. Ik zwets hier dus vrolijk amateuristisch verder. Ondertussen ben ik nog even in overweging met mijzelf en mijn financiële middelen of ik een schrijfcursus écht leuk genoeg vind om een hoop geld in te pompen of dat ik het toevallig 'wel aardig' vond omdat het gratis was. Bovendien: welk een nut dient zo'n cursus? Voor laagdrempelig weblog gezwets heb je namelijk heel geen cursus nodig.

Dus. U hoort nog van mij. En als u, lieve lezer, hier graag wat meer schrijftechnische hoogstandjes wilt lezen, dan weet u wat u te doen staat: ik geef elke gulle gever met liefde mijn rekeningnummer.

Spaghetti en een croissantje

2008-08-29T12:27:00.001+02:00

Hongarije deel 1

2008-08-27T22:10:00.004+02:00

Net aangekomen op Budapest Kelenföld, ik houd de tassen wel even vast hoor!Toch wel een beetje moe van die slaaptrein... gelukkig zijn we er bijna (dachten we toen nog heel naïef).
Balatonmeer, lekker!
Boedapest by night.
Tilos!

Hongarije deel 2

2008-08-27T21:59:00.003+02:00

Moooooi plaatje uit Boedapest (parlement aan de Donau).De Burchtwijk verkennen volgens de Capitoolgids
JEUK, overbodig om te zeggen dat het 40-0 voor de mug was!
Mooi, mooi, mooi optreden van het Hongaars Nationaal Ensemble, waar meester Marc vroeger ook nog heeft gedanst.
Koffietoegoow (lekker!)

Hongarije deel 3

2008-08-27T21:38:00.003+02:00

Nogmaals belangrijke consumptiesHongaarse mannen met goddelijke lichamen inmaken in het badhuis in Boedapest.
Hè, hè, eindelijk :-) En volgend jaar staan we zelf op deze flyer (dat u het even weet)!
Aziaten (ik weet niet meer specifiek uit welk land) die een dansvoorstelling geven in 'de Veste' van Székesfehérvár.
Joanne maakt een duik in het oostblokzwembad in bovengenoemde plaats, aangelegd tijdens het Communisme (of ver ervoor), lijkt me.

Aromatische sfeerreportage

2008-08-25T23:05:00.009+02:00

Een aromatische sfeerreportage -met kleurenimpressies- van mijn vakantie volgt als ik even klaar ben met deze week. Ik heb het ineens weer druk, en dat is nogal een overgang na 4 weken niks doen, of iig niet iets waarover je hard moet nadenken (behalve: smeer ik me in met factor 15 of 20?). In de tussentijd kunnen jullie even heel smekend commenten dat jullie echt héél érg benieuwd zijn naar mijn foto's van Hongarije en dat ik toch zo ontzettend bruin ben geworden, want dat helpt goed tegen mijn after-vakantie-dip! De beste remedie is overigens gewoon teruggaan: sponsoren die dat mede mogelijk willen maken, kunnen zich melden bij ondergetekende.

Edit: ik zit alleen nog een beetje op nog meer comments te wachten, want mijn statcounter ziet heus wel dat deze blog drukker wordt bezocht dan het lijkt... Ik kan inmiddels een hele hoop 'anonieme' bezoekers haarscherp traceren :-). Maar vooruit, omdat ik vanavond tijd heb, zal ik u nu al plezieren met wat kiekjes...

Hongarije

2008-08-08T00:17:00.005+02:00

Het wordt alweer goed zoeken... in Hongarije deze keer! Morgenmiddag (eigenlijk: vandaag) stappen we in de trein om in twee weken tijd te vertoeven in Keszthely, Boedapest en Székesfehérvár, fijn!Met medeneming van onze dansschoenen en wat Engelse Phoenix-folders... je weet tenslotte maar nooit!

Savines le Lac deel 1

2008-08-05T21:14:00.003+02:00

Onderweg: een kleine illustratie waar de Fransen het opgehaalde geld op hun tolwegen aan uitgeven.
De offensief-waar-kan rijstijl van Marieke (of was het nou defensief-waar-moet?)
Genieten aan het meer. Normaal is het meer wel gewoon recht, de camera is alleen scheef :-)
Ilse en Marieke op weg naar boven!
Marieke aan de wandel weer naar beneden.

Savines le Lac deel 2

2008-08-05T21:06:00.004+02:00

Inderdaad... charming! Maar wel heel stoer natuurlijk! Mijn moeder wist bij deze foto te vermelden dat ik 'rare benen' had, maar dat dat wel een familietrekje was. Dus.
Haute cuisine dans le camping!
Voorbereidingen voor een overheerlijke barbecue!
Het mooiste meer van de wereld!
Onze plaats op de camping. Let vooral even op die superstrak-met-achterwaartse-hellingproef ingeparkeerde Renault Megane. Helemaal zelf gedaan door ons, goed hè?

Le rafting dans le Durance

2008-08-05T20:22:00.003+02:00

Spannend hoor... bootje varen!
We varen af op een woeste afdaling...
Waar onze boot niet helemaal ongeschonden doorheen komt. Hulde aan Marieke, die dapper boven water blijft!
Maar waar is Ilse?
Aahh, hier! Zo oncharmant ziet ze er uit, als ze bijna verdrinkt.

:-)

Lak-de-Ser-ru-Pon-kon

2008-07-25T11:43:00.003+02:00

Als je me volgende week zoekt -dat kan maar zo- dan zit ik ergens aan dat meer! Mits ik de komende 3 uur alle zooi een beetje fatsoenlijk onze huurauto ingepropt krijg :-)

www.arcwerkt.nl

2008-07-18T14:52:00.002+02:00

Omdat ze haar blog zelf niet zo veel meer bijhoudt... laat ik u hier even zien hoe beroemd ze aan het worden is!

Begin de dag met een dansje

2008-07-11T09:43:00.003+02:00

Het is jammerlijk als je, op je vrije dag nog wel, om vijf minuten voor half tien wakker schrikt, omdat je voor de tweede keer die week bent vergeten het vuilnis buiten te zetten. Dus zo stond ik twee minuten later met twee stinkende vuilniszakken, gehuld in mijn rood-roze pyjama en sportschoenen zonder gestrikte veters op de stoep. Wat een daadkracht!

Weekend-activiteiten

2008-07-10T17:58:00.004+02:00

Afgelopen weekend -je weet wel, toen het nog mooi weer was- ben ik naar Deventer op Stelten geweest, erg leuk! Een kleine sfeerinpressie:Joanne stookt andere fans op in de rij voor het Meesleeptheater (hoewel deze fan eigenlijk al wel 'om' was).
Ilse werft (lees: indoctrineert) nieuwe leden voor de fanclub van Mama Roux.
Briljante poppenspeler Alex met nog briljantere pop Barti.
Supercoole streetdance-act, op stelten natuurlijk!
Wappie en wappie waren er ook, daar hebben we samen de parade mee bekeken.
En foto's gemaakt natuurlijk...

Leuk grapje

2008-06-30T21:44:00.002+02:00

Inderdaad, het is wat stil op deze blog... tot de tijd van het voldongen (haha) schrijven maar weer even een gezellige foto:

Auw...

2008-06-23T23:09:00.002+02:00

Ongeveer in deze categorie en dan minstens net zo erg: bij het dichtlikken van een envelop (mijn 0202-dienst-envelop, dus met een vet goed doel!) het randje van je lip snijden aan het papierrandje van de envelop, waardoor ik dus nu een snee in mijn lip heb... AUW!

Koekhappen en kinderfeestjes

2008-06-22T12:20:00.004+02:00

Naast het meest briljante cadeau dat ik dit jaar van de leukste vrienden van de wereld voor mijn verjaardag kreeg ('jaaaahaaa, drammerd, nu weten we het wel'), kreeg ik van een select groepje leukste vrienden van de wereld ook nog mijn eigen kinderfeestje! Jeeeuuuj! Door 'iets met planning' is het feestje gespreid over 2 (3 zelfs!) dagen, gezellig! Een kleine sfeerimpressie:
Lekker eten, de beroemde (of beruchte?) chocoladefondue van Joanne, mmmmm...!
Uiteraard werd er geknutseld, zoals dat hoort op kinderfeestjes...
En elkaar ondersmeren!
Deel 2 van het feestje (afgelopen gisteren): naar de kaarsenmakerij voor het échte kinderfeestjes gevoel.
En zo ziet het eindresultaat er ongeveer uit!

(overigens: ik heb ook wel andere t-shirts hoor!)

Stop kinderarbeid

2008-06-16T21:07:00.002+02:00

Als u, lieve lezer (en dat wilt u), ons goede voorbeeld wilt volgen: even een fotootje van uzelf maken en uploaden op deze site: http://voordewereldvanmorgen.nl/site/page/kinderarbeid

Ik ging u voor, ziehier:

Autisten

2008-06-01T14:38:00.000+02:00

Koptelefoon

2008-05-31T23:58:00.002+02:00

De situatie: zaterdagavond, het is bijna donker. Omdat je teveel tassen bij je hebt, loop je naast je fiets in plaats van erop te zitten. Het begint te regenen en in de verte onweert het al. Je loopt vanaf het Jaarbeursplein naar huis. Aan het begin van je woonwijk staan 2 mannen ongeveer 2 meter uit elkaar. Ze staan stil. De voorste heeft een koptelefoon op. Ze staan tegenover het café waar nog niet zo lang geleden dit incident plaatsvond. Zodra ik deze twee mansfiguren inhaal, beginnen ze achter mij aan te lopen.

Dat kan natuurlijk aan mij liggen, maar ik voel me daar niet geheel prettig bij, in deze omstandigheden. Het is natuurlijk overdreven om dan te bedenken dat ik elk moment een mes tussen mijn ribben kan hebben, maar ik moet eerlijk bekennen dat die gedachte even door mijn hoofd schoot. Ik besloot toch maar uit voorzorg de route naar mijn huis van veel bochten en zijstraten te voorzien.

In de Kanaalstraat zie ik twee soortgelijke figuren staan, dit keer is er ook een vrouw in het spel en draagt zij de koptelefoon. Misschien is het dan toch geen georganiseerde maffia die hier rondhangt? Ook in de laatste straatjes naar mijn huis zie ik twee koptelefoondragende personen staan, die gelukkig beginnen te lopen als ik nog achter ze ben. En als ik mijzelf met al m'n tassen door de voordeur wring en een luid miauwende huisgenoot begroet, zie ik vanuit mijn ooghoeken nog net twee personen achter mij langs lopen, de voorste uiteraard met een koptelefoon op.

Wat Is Dit? Kan iemand mij vertellen welk vaag kunstproject er nu weer in Utrecht is geland?

Ik ben ongetwijfeld een goede toeschouwer geweest, want ik heb waarschijnlijk precies zo gereageerd als de bedoeling was. Bovendien heb ik deze mensen nog wat gratis publiciteit bezorgd, net wat ze wilden natuurlijk :-)

Voor Marloes

2008-05-25T14:06:00.003+02:00

Hierbij een mini-update van m'n blog. Mijn leven is nog gewoon mijn leven, alleen is het niet zo schrijvenswaardig op dit moment. Denk ik. Of er valt gewoon erg weinig te zeuren. Of wel, maar dat is dan weer niet bloggenswaardig. Daarom dus. Maar binnenkort zal ik weer eens wat fatsoenlijks schrijven!

Londen 1

2008-05-12T12:44:00.002+02:00

Eindelijk de lampjes-hang foto's! Kijk en huiver!
De leukste taxi van Londen
Verregende broer en zus bij Buckingham Palace. De betreffende pagina in de reisgids is nog steeds gebobbeld van de regen, jammerlijk!
Een echte Londense telefooncel
Grote Ben
En het Piccadilly Circus

Londen 2

2008-05-12T12:31:00.003+02:00

We blijven natuurlijk echte toeristen, zijn voor deze foto zelfs speciaal omgereisd via King's Cross.
In The Globe Theatre van Shakespeare naar 'King Lear' geweest. Leuk! Ingewikkeld, oud Engels -lees: niet zo te verstaan-, maar dat mocht de pret niet drukken!
Uitzicht over The Thames, bij avond
Ein-de-lijk ergens 'Fish and Chips' eten.
Ilse op de muur bij Buckingham Palace, na de wisseling van de wacht. Leuk detail: alle Engelsen bleven netjes naast de muur staan, de brutale Nederlandse toeristen moesten er met alle geweld bovenop... Typisch een gevalletje van 'als er één schaap over de dam is...'

Aan de 'lampjes' hangen

2008-05-06T00:16:00.004+02:00

De lampen moet je er zelf even bijdenken, maar hangen is het wel!
Meer volgt natuurlijk, eerst slapen! Leerpunt: als je op 1 dag én terugreist uit Londen, wat ondanks de lullige 40 minuten vlucht best wat energie kost én daarna ook nog naar een bevrijdingsfestival gaat, word je moe. Dus.

Aan de lampjes hangen!

2008-04-28T22:25:00.003+02:00

Als je me zoekt, zo ergens tussen al die aankomende feestdagen (lees: extra gratis vrije dagen), dan zit ik met Van Truthoven in Londen! Fijn! Foto's van Ilse en wappie, al hangende in de lampjes, volgen uiteraard spoedig...

Opruiming

2008-04-27T17:02:00.005+02:00

Zoals de oplettende lezer vast wel heeft gezien, heeft er weer opruiming plaatsgevonden op mijn blog. Als je niet meer schrijft, word je na enige tijd rücksichtlos uit mijn linkenlijst gedonderd. Dat je het even weet. Want het moet hier natuurlijk wel een beetje actueel en op maat blijven.

Zijn de schrijfkriebels niet te houden, of weet je een gezellige link? Laat het mij even weten, misschien mag je dan wel tussen mijn links staan...

Isch gratisch

2008-04-27T00:39:00.002+02:00

Voor iedereen die een gratis treinkaartje voor zichzelf wil regelen... hier volgt de gebruiksaanwijzing. Al moet ik er bij zeggen dat het mijns inziens vooral werkt bij het vrouwelijke gedeelte van de mensheid.

Men beginne met de juiste connecties: een Floris of een Joanne met een eerste klas dagkaart, die voor die dag al afgestempeld is en natuurlijk wel optimaal benut moet worden. Dus: lekker op donderdagavond met de laatste trein eerste klas reizen. Ik zie er op mijn vijfentwintigste nog steeds uit als een verlopen linkse student, dus dat valt op in de eerste klas. Helemaal als je er in je eentje zit, samen met de twee conducteurs die dienst hebben. Omdat die mensen ook niks beters te doen hebben dan de hele dag in de trein zitten, is het natuurlijk leuk om met reizigers te babbelen. Al kan ik me indenken dat de doelgroep 'reizigers' voor mannelijke conducteurs vooral bestaat uit 'alleenreizende jonge meisjes', maar dat terzijde. Men babbelt lekker met de conducteur mee, doet even wat leuke orthopedagogische kennis uit de doeken als het over zijn kind met gedragsproblemen gaat, want daar scoor je punten mee. Interessant onderwerp van gesprek blijft natuurlijk hoe zo'n jong meisje in de eerste klas terecht komt. Lekker in meekletsen, maar vooral een beetje vaag blijven, want dat laatste blijkt bijzonder interessant.

En zie daar: al ter hoogte van Barneveld heb ik zoveel indruk gemaakt, dat meneer de conducteur, aardig als hij is 'nog wel een eerste klas dagkaart zonder datum voor mij heeft, kan ik nog eens eerste klas reizen'. En zo stap ik nog geen half uur later vrolijk uit in Amersfoort, met het volgende gratis treinkaartje alweer in de pocket. Zo doe je dat dus :-)

Het enige jammere was dat de conducteur geen eerste klas dagkaarten meer in z'n uitscheurblokje had zitten, dus ik moest genoegen nemen met een overgangsbewijs van tweede naar eerste klas. Ook leuk natuurlijk.

Jarig!

2008-04-20T03:05:00.002+02:00

Hiep, hiep, hoera voor mij!!! Vandaag 25 jaar geworden :-) (oud)

Helden!

2008-04-14T22:06:00.002+02:00

De schoonmaakhelden van het Grote Lombokhuis:

Ter compensatie heb ik zelf de fluitketel maar even opgepoetst... Moet ook gebeuren toch?

Verslaafd

2008-04-13T22:22:00.002+02:00

Ondanks dat ik het zelf heel hard ontken (nog steeds), ben ik toch wel aardig geïnfecteerd met het internet-MSN-mobiele-telefoon-virus. Ik ben bijna geconditioneerd op het tweetonige 'pling-ploeng' van MSN, dat aangeeft dat er een nieuwe mail binnen is gekomen, óók op computers van huisgenoten. Ik kan heel vrolijk opspringen als mijn telefoon 'piep-piep-piep-piep' roept, want: nieuwe sms. Het is dan ook heel irritant om met mensen in een trein te zitten en allerlei Nokia-gepiep om je heen te horen dat níet van mijn telefoon afkomstig is (of bij mensen in de buurt te zijn met dezelfde telefoon ;-)). Maar het toppunt heb ik vanmiddag bereikt: ik heb tot 2 keer toe de stofzuiger uitgezet, omdat ik dacht dat ik gebeld werd. Inderdaad, dacht, want zowel telefoon als MSN hielden zich muisstil.

Ik denk dat ik langzaam gek begin te worden.

Kleuter

2008-04-08T23:00:00.003+02:00

Hoewel ik over ongeveer 2 weken 25 word, blijf ik op sommige gebieden nog een beetje achter. Zo ongeveer op kleuterniveau denk ik. Ik kan er nog steeds van genieten om jarig te zijn, op een stoel te staan met lang-zal-ze-leven-zingende mensen er om heen, kaarsjes uit te blazen, een feestmuts op te hebben, de hele dag cadeautjes te krijgen en overal in het middelpunt te staan (zolang ik het zelf maar een beetje in de hand kan hebben, haha). Het liefst wil ik ook nog een nieuwe feestjurk, net als vroeger. Wat ook helemaal des kleuters is, is dat ik daar al rustig een week of 3 van tevoren over na kan denken en mee bezig kan zijn. Zo ook vandaag, dat was ook wel weer een hoogtepunt. Ik moest voor m'n werk even naar de HEMA en heb toen ook maar meteen een heleboel nieuwe slingers voor mezelf gekocht, voor als ik jarig ben. En serpentines én ballonnen. Dan heb ik me nog ingehouden. En ik ben er nog steeds helemaal gelukkig mee!

Avondmens

2008-03-28T23:51:00.002+01:00

Ik wist het natuurlijk al heel lang, maar vandaag werd weer eens bevestigd dat ik debiel productief ben tussen elf en één 's avonds'/ 's nachts. Ik heb vandaag overdag nog even thuis gewerkt, wat wel gewoon lukt, maar waarbij ik tussendoor wel steeds even moest gapen, ondanks de vrolijke wakker-muziek die steeds aanstond. Het blijft natuurlijk wel vrijdag. En nu, sinds een uurtje, heb ik ineens de geest te pakken. Ik draai zonder moeite KAK-brieven in elkaar, neem datalijsten door, stuur mailtjes en organiseer tussendoor ook nog even de afwas, de spullen op mijn bank en houdt met een half oog de televisie in de gaten. Of zoals Sara het kernachtig kan samenvatten: 'Zonde om een hele dag te reserveren voor de KAK, want je bent veel productiever als je eerst de hele dag hebt gewerkt, boodschappen hebt gedaan en de keuken hebt schoongemaakt.' Dus.

Hallo meneer van het weer...

2008-03-21T13:12:00.002+01:00

... op de allereerste echte lentedag wil ik graag zon en geen sneeuw. Daar had je dan 3 maanden geleden aan moeten denken, toen het winter werd.

(en rap een beetje)

Miauw

2008-03-14T14:42:00.002+01:00

Als je even wilt lachen, lekker goedkoop, is dit een briljante site. Kijk maar:

Jeuk

2008-03-11T21:25:00.001+01:00

Ik ben soms een beetje apart, dat geef ik helemaal toe, maar heeft iemand ooit wel eens jeuk aan z'n tandvlees gehad, zo net onder je ondertanden?

Ik wel en het is héél irritant!

Plaatjes van het demoweekend

2008-03-11T21:03:00.004+01:00

Totdat ik weer een fatsoenlijk verhaal heb geproduceerd, kunnen jullie, lieve kijkbuiskinderen, even wat plaatjes kijken van het demoweekend. Geen bijster ruige foto's deze keer, maar leuk vermaak tot het volgende postje.
Zaterdag overdag: Israelisch dansen met een theedoek (de schortjes waren op).
Avondspel op zaterdag. Ik wil iedereen mijn eigen foto met deze zelfde kledij aan, maar dan met mijn open waffel vol chips -verder gedraag ik me altijd heel normaal- besparen, maar ik zet natuurlijk gráág andere mensen even voor lul op mijn weblog.
En de juf leest weer voor, want daar is ze nu extra goed in getraind!
Er werd nog even nachtelijk getwisterd, jammer dat mijn we-gaan-Floris-inmaken-potje niet is vastgelegd...
Of ik dat thuis ook doe? Ja, ik lig nou eenmaal graag op tafels, vooral als ik kaartjes voor in enveloppen schrijf. Wat een briljant spel was dat hè, wat goed verzonnen! :-)

Applaus

2008-03-04T07:35:00.001+01:00

Heb gisteravond, op een refereeravond in het Wilhelmina Kinderziekenhuis, een supergave (al zeg ik het zelf) presentatie gegeven over deze website. Had ik toch even mooi een hele zaal kinderartsen platgeluld, há!

Berlijn 1

2008-02-25T22:02:00.015+01:00

Jeuj! Hier gaan we dus heen :-) Waarom er dan zo'n rare niet-uit-te-spreken-naam heel groot op het bord moet, weet ik ook niet...
Stuiter :-) Overigens, ik heb helemaal geen blauwe ogen, dat lijkt alleen maar een beetje zo op deze foto.
Tja, we zijn echt in Duitsland aangekomen!
Yvonne en Ilse voor wereldgeschiedenis, de Berlijnse muur. Of in ieder geval, wat daarvan over is gebleven.
Ilse in het holocaust-monument. Indrukwekkend. Wat het precies voorstelt weet ik niet, maar vond het een 'mooi' monument. Even opgegoogled, dit betekent het.

Berlijn 2

2008-02-25T22:02:00.014+01:00

Yvonne voor de Brandenburger Tor, ze wilde graag een springfoto. Dus, bij deze :-).
De Reichstag
Ilse-met-hoogtevrees boven op een soort zuil. Ik weet even niet meer hoe die heet... maar stoer was ik hè? Die charmante muts zo raar op m'n hoofd was omdat het KOUD was boven. Maar, we hadden wel een mooi uitzicht over Berlijn!
Ampel-männchen
Afbeelding van zeer indrukwekkende tentoonstelling over Duitsland (en de Joden en de muur en alles wat er in de 20e eeuw is gebeurd).

Berlijn 3

2008-02-25T22:02:00.011+01:00

De Berliner Dom, waarbij het ons tot 2 keer toe niet lukte binnen te komen... Ik moet het dus hiermee doen!
De Fernsehturm, heeeeel hoog! Ik moest meteen aan 'spelen met de Duplo met opa' denken (vroeger), want van opa moesten we altijd een televisietoren bouwen van Duplo. Hier issie dus :-).
Zwangsarbeit Dokumentationszentrum Berlin-Schöneweide, met weer een hoop indrukwekkende verhalen.
Van dit bord hebben we al heel veel kaarten in huis hangen, nu heb ik het ein-de-lijk echt gezien bij Checkpoint Charlie.
Met z'n 3en in een park in Kreutzberg, vlakbij Christies huis.

Berlijn!

2008-02-22T08:38:00.001+01:00

Als je me zoekt, dit weekend, zit ik lekker in Berlijn! Bij haar, met andere huisgenoot! :-)

Ego-boost

2008-02-21T08:00:00.001+01:00

Even mijn narcistische trekjes uitbuiten: *klik*

(en je geluid aan natuurlijk)

Fobie

2008-02-17T22:06:00.005+01:00

Ik geef het meteen toe: ik heb een instanties- (en daaraangerelateerde) papieren-fobie. Ik begin al te zuchten als er brieven binnenkomen van de belastingdienst, ziektekostenverzekeraars (daar heb ik een goede band mee), PGGM, de Postbank -anders dan afschriften- en dergelijke.

Ik heb me al vaak genoeg met hernieuwde energie (uit m'n tenen, dat wel) gestort op het snappen van termen als 'belastbaar inkomen', 'flex-pensioen' en 'levensloopregeling'. Maar ik snap het niet, nog steeds niet. Ik kan gewoon niet de moed vinden om er iets mee te doen en me er helemaal in te verdiepen. Brieven die er ingewikkeld en belangrijk uitzien, stop ik in een map, mét tabbladen op instantie. Om ze vervolgens werkloos in deze map te laten zitten en de map diep weg te stoppen achter in mijn kast.

Maar vandaag heb ik, na drie keer met mijn vader te hebben gebeld, na een hoop gezucht en gesteun en na een hoop gegraaf in al mijn belangrijke papieren, mijn belastingaangifte ingevuld én opgestuurd. En ik heb me (nu al ja) ingeschreven bij Woningnet. Overigens heb ik helemaal geen verhuisplannen, maar in de regio Utrecht heb je niet zomaar iets anders, vandaar. Gelukkig maar, want met een 'eigen' huisje moet je vast nóg meer regelen...

En dat met mijn moe-ongesteld-onuitgeslapen-humeur! En ik wil een nieuw toetsenbord en koffiezetapparaat. Iemand die daar verstand van heeft en mij kan helpen?

Misschien regel ik zelfs deze week mijn diagnostiekaantekening nog wel...

Simpel

2008-02-13T22:44:00.005+01:00

Soms is het leven zo makkelijk. Gewoon een extra plank in je kast zetten en alles lukt weer, opruimtechnisch. Jammer alleen dat ik daar pas achter kwam nadat ik eerst een weekend lang mijn hele kamer overhoop had getrokken.

Edit: ook ik ben de beroerdste niet, dus hierbij de gevraagde foto ter illustratie:

Gniffel

2008-02-09T22:46:00.000+01:00

Zonder dat onschuldige bezoekers het weten wordt hun bezoek aan mijn blog door mijn statcounter keihard vastgelegd. Met een hoop andere interessante weetjes. Waar ik op gegoogled ben bijvoorbeeld. Dat levert vaak grappige resultaten op. Wat ik vooral grappig vind is dat ik bijna dagelijks wordt gegoogled op 'IZZ opzeggen', omdat ik daar ooit eens over schreef.

En met het zoeken van dat postje van mij over de izz, kom ik er ook achter waarom zoveel mensen op mijn blog belanden: ik blijk de derde hit in Google te zijn. Zal de IZZ blij mee zijn :-), zeker nu ik er nóg een keer over schrijf.

Ter compensatie een kleine pro-IZZ-campagne: het is een hele fijne verzekering, ze vergoeden veel (behalve veel geld voor beugels boven je 18e, wat één van de redenen is dat ik ze heb verlaten, naast het feit dat mijn arbeidscontract bij Spatie ophield) en als je in de zorg werkt wordt de premie heel makkelijk bij je salaris al meteen ingehouden. Daarvoor wil ik al hun administratieve rompslomp bijna wel even door de vingers zien. Ik ben zelfs ernstig in overweging om zo snel als mogelijk (ik vrees per 1 januari 2009) weer naar ze over te stappen, want bij de Agis kunnen ze er helemaal wat van. Maar daarover later meer, voordat jullie denken dat ik alleen maar kan zeuren over alle ellende in mijn leven. Dat is natuurlijk stiekem wel zo, maar ik laat mensen graag even in de waan dat ik heel leuk en gezellig ben (en knap natuurlijk).

Een kleine edit in het voordeel van Agis (en mezelf als niet-zeurende drammerd): het is mij zojuist, na 3 mails, een brief en een domme reply van Agis GELUKT om -voor het eerst in 2 maanden- bij mijn eigen verzekeringspolis te komen! :-)

Manisch

2008-02-08T20:10:00.000+01:00

Mijn to-do-lijstje voor morgen:
- in het park fietsen/lopen
- van de zon genieten
- bij de Turk al het verse voorjaarsfruit (uit de kas, haha) kopen: aardbeien!!
- naar allemaal leuke winkeltjes in de Kanaalstraat gaan en allemaal verse, gezonde en lekkere dingen kopen
- in de stad wat kleine dingetjes kopen
- geplette vruchtenhagel onder mn tafel wegzuigen
- opruimen (goh)
- de Volkskrant lezen in de zon met poes
- uitslapen
- lekker relaxen
- een zonnige lenteplant voor in m'n kamer kopen

Misschien word ik een beetje manisch van die eerste zonnestralen :-)

edit:
- lid worden van de Bibliotheek in Utrecht en heel veel boeken lenen

Sjaggo ergo sum

2008-02-05T21:24:00.000+01:00

Nog geen twee dagen geleden schreef ik over inspiratie krijgen. Ik denk dat ik me daar gewoon wat meer flut hondenbelasting voor moet voelen. Zoals gister. En ik was niet de enige, maar dat kan iets te maken hebben met optredens-uitgaan-laat slapen-weer naar de stad wijn drinken-zondagavond niet in slaap komen van afgelopen weekend.

Maar ik kreeg wel inspiratie van dit alles, want de mopperblogs borrelden meteen op in mijn hoofd. Waarmee ik meteen even Ronald Gipharts theorie 'dat de ware schrijver ongelukkig is' bewijs. Een kleine greep uit mijn gedachten:
- Waarom houden mensen hun mond niet in de stilte-coupé, als ik daar toevallig eens een keertje wél voor de stilte zit (dan kan ik mijn Ipod namelijk beter horen)?
- Waarom regent het in Nederland veel te vaak (om over waaien nog maar te zwijgen)?
- Nog een goede waar ik jeuk van krijg: de NS die omroept op stations dat je bij de servicemedewerkers terecht kunt voor een 'actueel reisadvies op maat'. Dat kan natuurlijk aan mij liggen, maar ik vind dat geen zin. Een reisadvies is óf actueel, óf op maat, maar allebei vind ik nogal overdreven.
- Geen boodschappen in huis hebben als je de hele dag saai op je werk achter een computer hebt gezeten en het buiten koud en donker is.
- In de supermarkt bedenken dat het kattengrit eigenlijk echt wel op is (en het dan toch stug meenemen, een beetje zelfkwelling is mij niet vreemd).
- De AH die ineens hun website landelijk gaan zitten PR-en. Dat was altijd mijn handige-snelle-recepten-site, maar nu heel Nederland er ineens op zit, is dat snel ver te zoeken.
- En daaropvolgend: wel de ingrediënten van een recept hebben, maar niet weten hoe je het moet maken (iets met websites van grote winkelketens die niet meer willen laden).

En er was nog iets, maar dat ben ik alweer vergeten, want inmiddels lig ik alweer tevreden op de bank met mijn vers aangeschafte Viva. Toch geen ware schrijver. Gelukkig maar.

Reclame!

2008-02-04T20:22:00.000+01:00

Voor wat hoort wat, zeker als 6 zijnde, dus als ik gelinkt wordt als fanatieke fan, dan link ik uiteraard terug. Dus: even een kijkje nemen op de mooie nieuwe site van Mama Roux!

Wachten op inspiratie

2008-02-03T23:23:00.000+01:00

Mijn blog begint een beetje saai te worden, bijna zo erg dat ik dat zelf ook vind. Ik houd zelf ook het meest van websites en blogs waar regelmatig verse postjes op te vinden zijn. Ik vind het enorm irritant dat ik dat zelf nu níet doe.

Lieve lezers, wees gerust, mijn leven is niet ineens dodelijk saai geworden. Ik doe een hoop leuke dingen, maar blijkbaar zijn ze niet bloggenswaardig genoeg, want er borrelt nog geen inspiratie om een heel leuk, gezellig, grappig, met climax en hoogtepunt, goed geschreven, prettig leesbaar en amusant stukje tekst te produceren in mijn virtuele levensverhaal. Dus.

Maar niet getreurd: ik vertrouw er op dat ik mij spoedig weer kan baden in weelderige schrijfdrang!

P.S. Overigens heb ik de afgelopen weken genoeg grappige gesprekken gehad, waar ik gráág over zou bloggen, maar dat was dan net weer een tikkeltje te privé. Maar gelachen heb ik wel :-)

0202

2008-01-27T17:12:00.001+01:00

Nog een weekje... dan is onze voorstelling 0202, leuk leuk leuk!
Ik heb er ziiiiiinnnn in! Wordt het doel van deze foto ook meteen duidelijk :-)